2011-01-07
Predestynacja Świętochłowic
Już za czasów wiary w bóstwa lub tylko w ślepy los, panował pogląd, że jakaś siła „wyższa” ma dla człowieka gotowy scenariusz na życie, a ten odgrywa w nim tylko kolejne role bez wpływu na akcję. Później łaskę i niełaskę „góry” uzależniano od postępowania człowieka, aż przyszedł Luter by na nowo głosić predestynację od urodzenia, aż po grób.
Byli oczywiście tacy, którzy chcieli być kreatorami, a nie tylko aktorami własnych przeżyć. Przeznaczenie dopadło jednak i Edypa i Achillesa. Choć zdawało się, że temu pierwszemu nie w głowie kazirodztwo, a drugiemu nie pisana przedwczesna śmierć, to jednak obaj do końca sumiennie wypełnili swe role stając się tragicznymi postaciami, na które opadła kurtyna życia.
Mimo tego, że powyższe wydarzenia rozegrały się w starożytności, a właściwie w ogóle się nie rozegrały będąc tylko mitami, to nie sposób odnieść wrażenia, że uczucie skazania z góry na porażkę dotyczy nie tylko Hellenów. Ogarnia również współczesnych ludzi, całe zbiorowości, a nawet i miasta. Weźmy na przykład Świętochłowice, w których czego byśmy nie zrobili, to i tak objawia nam się królowa Hekuba wraz z całym orszakiem. Zguba dopada poszukujących pracy, zajmuje większość widowni gdy odbywają się wydarzenia kulturalne i stale patronuje budżetowej dziurze. Oczywiście są tacy, którzy niczym dawni herosi walczą z rzeczywistością oddłużając szpital, walcząc o pozycje szkół w rankingach wojewódzkich, czy reprezentując miasto śpiewem nawet poza granicami państwa. W ostatecznym zestawieniu muszą niestety przepaść jak Edyp i Achilles. Dlaczego? Przecież to są Świętochłowice!
Nie ma jednak w tym stwierdzeniu ani krzty wiary w jakąkolwiek metafizykę, jest to raczej prosty rachunek makroekonomiczny. Świętochłowice, jako ponad 50 tysięczne miasto z pewnością byłoby znaczącym ośrodkiem w każdym innym rejonie kraju poza obszarem tzw. hut, czyli GOPem. Tutaj nie widać ich nawet mapie, gdy nieskutecznie próbują się rozepchnąć pomiędzy większymi sąsiadami. Mimo niewielkich rozmiarów samodzielne istnienie Świętochłowic A.D. 1947 opierał się na trzech kopalniach, dwóch hutach i sieci kolejowej zamkniętych na obszarze 13 km kw. Widać Świętochłowice były predestynowane do odegrania roli centrum.
Zresztą gdyby nie pokaźny dorobek rodu Henckel von Donnersmarck, może w ogóle nie mielibyśmy Świętochłowic w takim kształcie. A gdyby nie umiejscowienie instytucji administrujących tym majątkiem oraz brak połączenia kolejowego w historycznych Świętochłowicach, to dziś śmiało moglibyśmy żyć w Lipinach, które rozciągnęłyby swą nazwę na okoliczne gminy.
Druga połowa XX wieku pokazała inne oblicze makroekonomii zmierzające przy braku osłony politycznej do likwidacji wielkiego przemysłu i topnienia finansów miasta. Dziś niezależnie od opcji politycznej czy przekonań ekonomicznych słyszy się, że miasto ma zbyt małe środki, aby dobrze funkcjonować. Tym sposobem Świętochłowice predestynowane są do upadku, a właściwie upadek już jest ich udziałem, bowiem przechodząc przez centrum miasta nie sposób poczuć się tak jak na peryferiach Chorzowa. Jest to wyraźna reprezentacja potencjału całego obszaru.
Niekorzystny trend można oczywiście próbować odwrócić, lecz zakończenie egzystencji takiego tworu jakim są Świętochłowice byłoby posunięciem zdecydowanie lepiej rokującym na przyszłość. To co mogło się wydarzyć, gdyby ominęła nas era industrialna, może dokonać się w erze postindustrialnej.
Nowy podział administracyjny powinien opierać się na podstawach historycznych, ekonomicznych i przestrzennych, a więc: Chorzów przyłącza historyczne Świętochłowice (centrum) wraz osiedlem Zacisze (Korea), dawne Świętochłowice południowe (Hugoberg, Bankolonijo, rejon SP 8) i Piaśniki; Bytom anektuje Chropaczów z osiedlem Brzezina (Wiślan/Ślężan), zaś Ruda Śląska otrzymuje Lipiny i Zgodę wraz z terenami przemysłowymi.
Przedstawiając tę jak najbardziej poważną propozycję nie sposób uciec od pewnej złośliwości wobec stanowiska obrońców Świętochłowic. Otóż na granicy trzech zaborów, wypadającej na lipińskim moście przy kościele św. Augustyna należałoby postawić wieżę zbudowaną z cegły mającej się zawalić wieży wodnej na Gazowni i wzmocnioną elementami wież zgodzkich, które kiedyś też osiągną poziom 0. Na takim Trójkącie Trzech Prezydentów będą straszyć wszystkie wizje rozwoju i prześladować zawiedzione nadzieje mieszkańców. Notabene ten symbol upadku stanie tuż obok ogródków działkowych, pod którymi zaczynała fedrować pierwsza w mieście kopalnia „König Saul”. Cóż za symbolika! Poziom europejski. Szkoda tylko, że kwitująca koniec.
Pyrsk!
Mimo tego, że powyższe wydarzenia rozegrały się w starożytności, a właściwie w ogóle się nie rozegrały będąc tylko mitami, to nie sposób odnieść wrażenia, że uczucie skazania z góry na porażkę dotyczy nie tylko Hellenów. Ogarnia również współczesnych ludzi, całe zbiorowości, a nawet i miasta. Weźmy na przykład Świętochłowice, w których czego byśmy nie zrobili, to i tak objawia nam się królowa Hekuba wraz z całym orszakiem. Zguba dopada poszukujących pracy, zajmuje większość widowni gdy odbywają się wydarzenia kulturalne i stale patronuje budżetowej dziurze. Oczywiście są tacy, którzy niczym dawni herosi walczą z rzeczywistością oddłużając szpital, walcząc o pozycje szkół w rankingach wojewódzkich, czy reprezentując miasto śpiewem nawet poza granicami państwa. W ostatecznym zestawieniu muszą niestety przepaść jak Edyp i Achilles. Dlaczego? Przecież to są Świętochłowice!
Nie ma jednak w tym stwierdzeniu ani krzty wiary w jakąkolwiek metafizykę, jest to raczej prosty rachunek makroekonomiczny. Świętochłowice, jako ponad 50 tysięczne miasto z pewnością byłoby znaczącym ośrodkiem w każdym innym rejonie kraju poza obszarem tzw. hut, czyli GOPem. Tutaj nie widać ich nawet mapie, gdy nieskutecznie próbują się rozepchnąć pomiędzy większymi sąsiadami. Mimo niewielkich rozmiarów samodzielne istnienie Świętochłowic A.D. 1947 opierał się na trzech kopalniach, dwóch hutach i sieci kolejowej zamkniętych na obszarze 13 km kw. Widać Świętochłowice były predestynowane do odegrania roli centrum.
Zresztą gdyby nie pokaźny dorobek rodu Henckel von Donnersmarck, może w ogóle nie mielibyśmy Świętochłowic w takim kształcie. A gdyby nie umiejscowienie instytucji administrujących tym majątkiem oraz brak połączenia kolejowego w historycznych Świętochłowicach, to dziś śmiało moglibyśmy żyć w Lipinach, które rozciągnęłyby swą nazwę na okoliczne gminy.
Druga połowa XX wieku pokazała inne oblicze makroekonomii zmierzające przy braku osłony politycznej do likwidacji wielkiego przemysłu i topnienia finansów miasta. Dziś niezależnie od opcji politycznej czy przekonań ekonomicznych słyszy się, że miasto ma zbyt małe środki, aby dobrze funkcjonować. Tym sposobem Świętochłowice predestynowane są do upadku, a właściwie upadek już jest ich udziałem, bowiem przechodząc przez centrum miasta nie sposób poczuć się tak jak na peryferiach Chorzowa. Jest to wyraźna reprezentacja potencjału całego obszaru.
Niekorzystny trend można oczywiście próbować odwrócić, lecz zakończenie egzystencji takiego tworu jakim są Świętochłowice byłoby posunięciem zdecydowanie lepiej rokującym na przyszłość. To co mogło się wydarzyć, gdyby ominęła nas era industrialna, może dokonać się w erze postindustrialnej.
Nowy podział administracyjny powinien opierać się na podstawach historycznych, ekonomicznych i przestrzennych, a więc: Chorzów przyłącza historyczne Świętochłowice (centrum) wraz osiedlem Zacisze (Korea), dawne Świętochłowice południowe (Hugoberg, Bankolonijo, rejon SP 8) i Piaśniki; Bytom anektuje Chropaczów z osiedlem Brzezina (Wiślan/Ślężan), zaś Ruda Śląska otrzymuje Lipiny i Zgodę wraz z terenami przemysłowymi.
Przedstawiając tę jak najbardziej poważną propozycję nie sposób uciec od pewnej złośliwości wobec stanowiska obrońców Świętochłowic. Otóż na granicy trzech zaborów, wypadającej na lipińskim moście przy kościele św. Augustyna należałoby postawić wieżę zbudowaną z cegły mającej się zawalić wieży wodnej na Gazowni i wzmocnioną elementami wież zgodzkich, które kiedyś też osiągną poziom 0. Na takim Trójkącie Trzech Prezydentów będą straszyć wszystkie wizje rozwoju i prześladować zawiedzione nadzieje mieszkańców. Notabene ten symbol upadku stanie tuż obok ogródków działkowych, pod którymi zaczynała fedrować pierwsza w mieście kopalnia „König Saul”. Cóż za symbolika! Poziom europejski. Szkoda tylko, że kwitująca koniec.
Pyrsk!
Alan Zych
- OGŁOSZENIA
- Pani spotka się z Panem
- Schody Rintal-tylko w maju stopniowa promocja ile
- Praca DODATKOWA
- KUPIĘ zadłużoną spółkę
- GRECJA wypoczynek & zwiedzanie
- Kupię Przejmę Zadłużoną spółkę akcyjną lub z o.o.
- MARIZA - Zarabiaj z Nami !
- Dołącz do Oriflame - zarabiaj jako konsultantka!
- Kupię Spółkę - Skup Zadłużonych Spółek
- Zostań konsultantką(em) Oriflame!
- Telewizor Grundig
- Słupki ogrodzeniowe
Dodaj komentarz
zgłoś nadużycie tamara, Utworzony: 2011-06-20 23:23:56
zgłoś nadużycie mad max, Utworzony: 2011-01-12 22:18:45
zgłoś nadużycie Zasadźca Heinrich, Utworzony: 2011-01-12 09:24:54
zgłoś nadużycie ola, Utworzony: 2011-01-11 07:42:55
zgłoś nadużycie do el presidente, Utworzony: 2011-01-10 23:05:50
Ps,a mój stosunek do Twoich wypocin jest taki sam,jak jednego z poprzedników.Jakos mam wrażenie,że jesteś z tej samej paczki,która ciągneła huskiego na samochodowym holu.